Ετήσιο μνημόσυνο προς τιμήν του Μουσχουντή

    Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017, ώρα 11η πρωινή και στα κοιμητήρια της Ευαγγελίστριας στην πόλη μας τη Θεσσαλονίκη, τελέστηκε το ετήσιο μνημόσυνο προς τιμήν του Συνταγματάρχη Χωροφυλακής Μουσχουντή Νικόλαου. 

  Παρά την έγκαιρη προαναγγελία της εκδήλωσης και την υπενθύμισή της σε προγενέστερες εκδηλώσεις του Συνδέσμου και πάλι μόνο ένας ελάχιστος αριθμός μελών μας προσήλθε να συμμετάσχει στο πλευρό του Προέδρου και μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου. 

    Είναι ίσως πλεονασμός να τονίζουμε σε κάθε αναφορά μας σε μνημόσυνο του Μουσχουντή, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του, αυτά που τον οδήγησαν μεταξύ των κορυφαίων του Σώματος της Ελληνικής Χωροφυλακής και των ελαχίστων που η υπηρεσιακή τους απόδοση έδωσε τόσα πολλά σε συνθήκες ειρήνης. Γι αυτό και δεν θα αναφερθώ και πάλι σ' αυτά (μπορείτε να διαβάσετε προηγούμενες σχετικές αναρτήσεις), για να μην κουράσω, αλλά θα σχολιάσω με πικρία την ηχηρή απουσία.

Περί ισότητας κ.ά. με αφορμή το έτος Αριστοτέλη

   (Κείμενο σε δύο μέρη)

        Μέρος 1ο : η ισότητα   

  Πολύς ο λόγος τα τελευταία χρόνια, περί ισότητας - ίσης αντιμετώπισης των πολιτών - ίσων προνομίων - ίσων ευκαιριών και άλλων ευφυολογημάτων που προσπαθούν να "ρίξουν στάχτη στα μάτια" των κοινωνικών ομάδων της χώρας που βρέθηκαν να μαστίζονται από την οικονομική κρίση. Και φυσικά για την ενίσχυση των όσων λέγονται και σε μια προσπάθεια υπερασπιστικής γραμμής των πολιτικών επιλογών, τίθενται στο μάτι του κυκλώνα συγκεκριμένες επαγγελματικές κατηγορίες ως γενεσιουργός αιτία της κρίσης και μεταξύ αυτών τα στελέχη και οι απόστρατοι των Σωμάτων του Στρατού και των Σωμάτων Ασφαλείας. Λανθασμένη άποψη σίγουρα, όμως υπαρκτή και πίσω από σειρά επιλογών που ισοπεδώνουν και απαξιώνουν τον κλάδο μας, οδηγώντας τους ανθρώπους του σε οικονομικό μαρασμό. Και όλα στο όνομα της "ισότητας". 

      Σίγουρα δεν είμαι ο καταλληλότερος για να αναλύσω

Που πηγαίνει η Ελλάδα;

   Στη Γηραιά Ήπειρο και στον πλανήτη ολόκληρο συντελούνται αργά αλλά σταθερά, κοσμογονίες. Σε λίγα χρόνια τίποτε  δεν θα είναι όπως σήμερα. Η λεγόμενη "Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση" ενδέχεται να καταρρεύσει, θα καταστεί αμφίβολη η συνύπαρξη τόσων πολλών ευρωπαϊκών κρατών με τόσες αναμεταξύ τους διαφορές. Καμιά κοινή πολιτική δεν θα ικανοποιεί όλους τους εταίρους. Διαφορετικής δυναμικής οικονομίες δεν θα μπορούν να έχουν ένα κοινό νόμισμα, το "σκληρό" ευρώ. Οι εθνικισμοί θα επιστρέψουν δριμύτεροι. Σε όλο αυτό το πλάνο, εάν προστεθεί το σχέδιο των Η.Π.Α. περί οικονομικής καθυπόταξης της Ρωσίας, ο καθένας αντιλαμβάνεται πόσο τελείως διαφορετικός θα είναι ο κόσμος μας. Μόνο η οικονομική ένωση δεν μπορεί να κρατήσει ενωμένη την Ευρώπη, αφού απέτυχε η πολιτική ενοποίησή της, σε ένα μεγάλο ενιαίο και αδιαίρετο κράτος. 

16o Πανελλήνιο Συνέδριο Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.

Επίσημη έναρξη 

Πραγματοποιήθηκε την 20 και 21 Ιουνίου 2015 στη Λάρισα, το 16^ο Πανελλήνιο Συνέδριο της  Ομοσπονδίας, το οποίο με απόφαση του Διοικητικού της Συμβουλίου ήταν και «καταστατικό».

 Για ακόμα μια φορά κυρίαρχο θέμα ήταν η τροποποίηση των άρθρων 1 και 10 του καταστατικού που αφορούν στην αλλαγή του τίτλου της Ομοσπονδίας και στο δικαίωμα υποψηφιότητας για το αξίωμα  του Προέδρου 

 Παρά το ότι στα κατά το παρελθόν Πανελλήνια Συνέδρια δεν κατέστη δυνατή η τροποποίησή τους και υπήρξε και απορριπτική απόφαση Δικαστηρίου σε σχετική προσφυγή, αυτή τη φορά η επαναφορά του θέματος έτυχε της αποδοχής της πλειοψηφίας, ψηφίστηκε η τροποποίησή τους και ικανοποιήθηκαν εμμονές.

Άποψη αιθούσης κατά την επίσημη έναρξη.
Διακρίνονται στο βάθος οι αντιπρόσωποι του Συνδέσμου.

  Η θέση Συνδέσμων και Ενώσεων να παραμείνουν εκτός Ομοσπονδίας ή ακόμα και η απειλή αποχώρησης από αυτήν, αν δεν υπήρχε τροποποίηση των 2 άρθρων άσκησε την απαραίτητη «πίεση» στο Δ.Σ. της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. και εισήγαγε την τροποποίησή τους με ανάλογο σκεπτικό.

 Έτσι πλέον, η κατά το άρθρο 1 επωνυμία της Ομοσπονδίας είναι: «Πανελλήνιος Ομοσπονδία Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας (Π.Ο.Α.Σ.Α.). Απαλείφθηκε δηλαδή ο όρος ‘’Αξιωματικών’’. Η τροποποίηση πέρασε με ψήφους 64 υπέρ, 9 κατά και 3 παρόν. 

  Κατά το άρθρο 10 παρ.2,  «υποψηφιότητα για το αξίωμα του Προέδρου δικαιούνται να θέσουν όλα τα μέλη των Συνδέσμων και Ενώσεων». Απαλείφεται δηλαδή ο όρος «μόνο ανώτατοι Αξιωματικοί». Η τροποποίηση πέρασε με ψήφους 61 υπέρ, 11 κατά και 3 παρόν.

Άποψη συνέδρων (1η μέρα),
 η αντιπροσωπεία μας στην 3η σειρά.

 Η ψηφοφορία για τις συγκεκριμένες τροποποιήσεις ήταν ονομαστική και οι 3 ψήφοι «παρόν» ήταν της αντιπροσωπείας του Συνδέσμου μας, την οποία αποτέλεσαν ο Πρόεδρος κος ΣΑΚΟΝΙΔΗΣ Γ., ο Γεν.Γραμματέας κος ΣΑΒΒΙΔΗΣ Στ. και ο Ταμίας κος ΚΕΛΕΠΟΥΡΑΣ Β.

  Η αντίδραση των περισσοτέρων, κυρίως όσων ήταν υπέρ της τροποποίησης και υπό την πίεση της αγωνίας για τη συγκέντρωση της πλειοψηφίας, ήταν αναμενόμενη, όμως δεν έμεινε αναπάντητη και σε παρέμβασή του ο Πρόεδρος έδωσε απάντηση στην

Κομματικός προσανατολισμός ή ενότητα ;;;;;

Το θέμα της προηγούμενης ανάρτησης με τίτλο:

Συμμετοχή μελών Π.Ο.Α.Α.ΣΑ σε ψηφοδέλτια κομμάτων,

αποτελεί την άποψη που φέρει το Δ.Σ. της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. και σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί υποχρέωση κανενός Συνδέσμου ή Ενώσεως να ταυτιστεί με αυτήν. 

Το θέμα αποτελεί αντικείμενο συζήτησης και οι θέσεις κάθε Συνδέσμου αφορούν αυτόν και μόνο αυτόν, τουλάχιστον προς το παρόν. 

Δεν έχει τεθεί ως θέμα συζήτησης σε συνέδριο της Ομοσπονδίας, οπότε και η άποψη του "ό,τι δεν απαγορεύεται επιτρέπεται" δεν αντιπροσωπεύει όλα τα μέλη των Συνδέσμων και προφανώς ούτε όλα τα μέλη της Ομοσπονδίας.

Τα αυτονόητα πολλές φορές παραλείπονται από τα καταστατικά, (το καταστατικό επικαλείται η ανακοίνωση της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.),  αλλά

Ανακοίνωση για το χρόνο παραγραφής αξιώσεων

σχετικά με την Απόφαση του ΣτΕ

Με αφορμή τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και ύστερα από όλη τη φημολογία για το χρόνο παραγραφής των αξιώσεων, ο Σύνδεσμός μας ενεργώντας υπεύθυνα και ψύχραιμα, σε συνεργασία με την Πανελλήνια Ομοσπονδία μας, προστάτευσε τα μέλη του από άσκοπες, δαπανηρές και άστοχες ενέργειες, καθόσον ο χρόνος παραγραφής των αξιώσεών μας, λήγει το νωρίτερο τέλος του 2014.

Με την οργάνωση που έχει πλέον ο Σύνδεσμός μας, παρακολουθεί καθημερινά τις εξελίξεις και θα ενημερώνει όλα τα μέλη του αλλά και ιδιαίτερα κάθε μέλος ξεχωριστά, όταν θα πρόκειται να προβεί σε κάποια δικονομική πράξη.

Την σχετική ανακοίνωση της Ομοσπονδίας, μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ

Απόφαση του ΣτΕ : Περιμένοντας την αποκατάσταση.........

      "Habemus papam" αναφωνούν εναγωνίως οι καθολικοί δίνοντας τέλος σε πολύωρες ή πολυήμερες αναμονές κάθε που τίθεται θέμα διαδοχής. 

Στην περίπτωσή μας "habemus απόφαση ΣτΕ" επιτέλους, μετά από μήνες και πλέον σειρά παίρνουν εύλογα ερωτήματα, αμφιβολίες, εικασίες, πολιτικολογίες, πικρίες, όλα συμπτώματα της αναμονής και της δυσπιστίας που χαρακτηρίζει τη σχέση πολίτη - πολιτείας.

        Περιπλανώμενοι λοιπόν στην απεραντοσύνη του διαδικτύου, διαβάσαμε και αναδημοσιεύουμε, την ενδιαφέρουσα ανάρτηση του    kranosgr.blogspot.gr, που απαντά στα κυριότερα ερωτήματα, με τίτλο :

 ΑΠΟΦΑΣΗ ΣτΕ : ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΕΣ , ΕΚΛΑΪΚΕΥΜΕΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ - ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ 

Ερωτήματα:

Μεγάλος αριθμός στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας,εν ενεργεία και αποστρατεία, ζητούν λεπτομέρειες για την απόφαση του Συμβουλίου της   Επικρατείας, που δικαιώνει προσφυγές σχετικά με τις περικοπές σε μισθούς και συντάξεις.

 Εξειδικεύοντας και εκλαϊκεύοντας την απόφαση του Σ.τ.Ε. εστιάζουμε στα εξής:    

 α. Είναι υποχρεωτική η υλοποίησή της από την κυβέρνηση; 

 β. Η απόφαση ποιους αφορά;

 γ.Περιλαμβάνει ΟΛΕΣ τις βαθμίδες χωρίς εξαιρέσεις και ΟΛΟΥΣ τους συνταξιούχους-αποστράτους; 

 δ. Πότε θα πρέπει να υλοποιηθεί (χρονικός ορίζοντας);

Διαδίκτυο.... το διπλό πρόσωπο ενός "αγγέλου".

Το διαδίκτυο, ως μια τράπεζα πληροφοριών, είναι ένα ακόμα μέσο-εργαλείο, που προβάλει τα θετικά και τα αρνητικά του στοιχεία, ανάλογα με το χρήστη και τους επιδιωκόμενους στόχους του.

Η εποχή μας μπορεί να επιτάσσει την ενσωμάτωσή του στο γνωστικό μας πεδίο, όμως τα επακόλουθά του απαιτούν προσοχή.

Αναμφίβολα στα θετικά του συγκαταλέγεται η δυνατότητα να βρεθούμε μπροστά σ΄ έναν απέραντο κόσμο δημοσιευμένης επιστημονικής γνώσης, εικόνων, μουσικής, πρακτικής πληροφορίας, συναλλαγών σε ιδιωτικό και δημόσιο επίπεδο, διαφήμισης, κ.ά. χρήσιμων, αλλά και σε κάθε είδους άποψη, πληροφορία και ειδησεογραφική ενημέρωση.

Τα τρία τελευταία στοιχεία όμως,

Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική

«Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική [...] 

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου [...]

ψαλμωδίες γλυκές με τα πρώτα-πρώτα Δόξα Σοι. 

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα-πρώτα Δόξα Σοι [...]

 με τα πρώτα σμπάρα των Ελλήνων. 

Αγάπες μυστικές με τα πρώτα λόγια του Ύμνου. 

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα λόγια του Ύμνου».

                            ( «Άξιον εστί» Οδ.Ελύτη) 

Οι στίχοι αυτοί, είναι η καλύτερη εισαγωγή, για να ένα κείμενο - αναφορά στην ελληνική γλώσσα, με αφορμή μια ακόμα "επιστημονική άποψη" της γνωστής πλέον ένεκα των δηλώσεών της (και ευνοημένης από το στρεβλό εκλογικό σύστημα) κας Ρεπούση. 

Η μεταξύ άλλων πρότασή της για κατάργηση της διδασκαλίας των "αρχαίων ελληνικών" που εξομοίωσε με τα λατινικά ως νεκρή γλώσσα, ενόχλησε, εξόργισε και προβλημάτισε ποικιλότροπα την πλειοψηφία των Ελλήνων.

Θα περίμενε κανείς από μια εκπαιδευτικό, να είναι υπέρμαχος της διδασκαλίας των αρχαίων, όμως μας εξέπληξε ως συνήθως. Ήταν μια πρόταση που τάραξε τις ανενεργές συνειδήσεις των ταλαιπωρημένων πολιτών, που χαμένοι στο οικονομικό αδιέξοδο και ανάμεσα στα "Ε" της Εφορίας προσπαθούν να προσδιορίσουν την πορεία τους στον επερχόμενο χειμώνα. Ίσως αυτή να είναι και η μόνη θετική επίδραση στον προσβεβλημένο λαό. Η αφύπνιση.

Πρόταση για πόρους του Μ.Τ.Σ. και μέσω πιστωτικής κάρτας...!!!

     Πολύς λόγος έχει γίνει τα τελευταία χρόνια, για την δεινή οικονομική κατάσταση του Μ.Τ.Σ.. 

  Απαίτηση όλων, από τη στιγμή που δημοσιοποιήθηκε η απύθμενη τρύπα στο Ταμείο, ήταν και είναι να αναζητηθούν οι υπεύθυνοι για την κατιούσα πορεία του και να αποδοθεί δικαιοσύνη που θα επιβάλει πέραν των ανώτατων προβλεπομένων ποινών και την υποχρέωση επιστροφής των χρημάτων (σε περίπτωση κατάχρησης) ή απόδοσης κατά το μερίδιο ευθύνης ενός εκάστου (μέσω κατασχέσεων περιουσιακών στοιχείων π.χ.), των χρηματικών ποσών που "έκαναν φτερά". Έτσι εξυπηρετείται η εξυγίανση του Ταμείου αλλά και η αίσθηση δικαίου του λαού που φωνάζει "φέρτε πίσω τα κλεμμένα".

  Πέραν τούτου όμως υπάρχει η αδήριτη ανάγκη να δημιουργηθούν προϋποθέσεις και συνθήκες αναστήλωσης της ευρωστίας του Ταμείου και ανάδειξής του σε αξιόπιστο πόρο, που θα αποδίδει απόλυτα ανταποδοτικά ποσά, χωρίς περικοπές, ώστε να ενισχυθεί το χαμηλό πλέον εισόδημα των εν αποστρατεία μερισματούχων του. Άλλωστε αυτός είναι ο σκοπός ύπαρξής του.

   Το κείμενο που ακολουθεί κινείται προς αυτήν την κατεύθυνση

Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου...

Μνήμη και αλαλαγμοί

  Μάιος 2013 και θα έπρεπε επιτέλους οι φωνές των αντιπροσώπων μας στο ελληνικό κοινοβούλιο, να ενωθούν και να απαιτήσουν από την παγκόσμια κοινότητα την αναγνώριση των εγκλημάτων του Κεμαλισμού και τη μνήμη των θυμάτων του. 

 Αντ' αυτού, με αφορμή αυτή τη φορά τη δήθεν αναγκαία κατάρτιση ενός "αντιρατσιστικού νομοσχεδίου", για το οποίο όλα τα κόμματα συμφωνούν πως πρέπει να υπάρχει αλλά όπως το διατυπώνει το καθένα χωριστά, γίναμε ξανά μάρτυρες ενός ακόμα παραληρήματος μιας άκριτης ιδεολογικής τοποθέτησης, που θέλει και επιμένει στην αμφισβήτηση των ιστορικών γεγονότων που σημάδεψαν τον ελληνισμό. Πρωταγωνιστής βουλευτής με τη συνδρομή ομοϊδεατών της εντός και εκτός της βουλής και νέο θύμα η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. 

  Καλλιεργείται εδώ και χρόνια και παρουσιάζεται μια διαφορετική ερμηνεία της ιστορίας μας, που τη βαφτίζουν "επιστημονική άποψη", από κομιτάτα που έχουν αναπτύξει την τέχνη της αληθοφάνειας και προσπαθούν να επιβάλουν τη λήθη,  προβάλλοντας γεγονότα ήσσονος σημασίας για να αλλοιώσουν το μέγεθος του ηρωισμού των Ελλήνων ή της σε βάρος τους θηριωδίας, επικεντρώνοντας σε νεοτερίστικες ιδεολογίες.  

  Αντιμετωπίζουμε έτσι μια έμμηνη κατάσταση από πρόσωπα και χώρους, που αντιδρούν συνεχώς και εκδηλώνονται με αλαλαγμούς, γεμάτα εμμονές που προβάλλονται από τα ΜΜΕ που τους χαϊδεύουν, για να χτίσουν γέφυρες επαφών με μια ενδεχόμενη αλλαγή του πολιτικού σκηνικού.

Στο δρόμο των ευχών

Διανύοντας την τελευταία εβδομάδα του χρόνου, βιώνουμε ξανά τη γέννηση του Θεανθρώπου και παρατηρούμε την ασθμαίνουσα πορεία του έτους στη λήξη του.

Ο καθένας εισπράττει τα μηνύματα των δύο αυτών γεγονότων, που εορτάζονται με ιδιαίτερη λαμπρότητα, με το δικό του τρόπο και του δίνεται η ευκαιρία να αναπολήσει όσα πέρασε, να κρίνει πράξεις και παραλήψεις, να επαναπροσδιορίσει στόχους, να επιθυμήσει διάφορα για το μέλλον του, να κάνει το δικό του απολογισμό, ισολογισμό, προϋπολογισμό.

Είθισται να ανταλλάσσουμε ευχές για Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένο Το Νέο Έτος.

Ίσως οι φετινές ευχές να είναι ειλικρινέστερες και πέρα από τη συνήθη τυπολατρία.

Ίσως τα πάθη των τελευταίων ετών, να μας ξύπνησαν και να βρήκαμε τη χαμένη μας ανθρωπιά.

Ίσως να γίναμε ξανά ρεαλιστές.

Πέρα από οτιδήποτε μπορεί να μας έμαθε η κρίση που ζήσαμε και που δεν έχει σαφή ημερομηνία λήξης, πρέπει να οπλιστούμε ξανά σαν έθνος με τα παραδοσιακά όπλα που χάρισαν τις νίκες και τις επιτυχίες του παρελθόντος. Πίστη στο Θεό και τις δυνάμεις μας. Ελπίδα και αγωνιστικότητα. Θάρρος και αυταπάρνηση. Το αύριο έρχεται γρήγορα, ας είμαστε έτοιμοι.

Μ.Τ.Σ. - Ευθύνες σ' εκείνους που το χρεοκόπησαν

 

Ο κ.Σ.Α.Μουντζούρης,
μέλος του Συνδέσμου Λάρισας

Τετάρτη, 10 Οκτώβριος 2012

Του Σωτ.Αθ.Μουντζούρη

Το ιστορικό Μετοχικό Ταμείο Στρατού,το πάλαι ποτέ Ταμείο Χηρών και ορφανών του Στρατού της γραμμής,της Χωρ/κής και Οροφυλακής,που ιδρύθηκε το 1853,πνέει τα λοίσθια.Δυστυχώς, το οικονομικά εύρωστο αυτό Ταμείο, «ο γίγαντας και το καμάρι του ασφαλιστικού μας συστήματος» κάποτε, που διέθετε δική του σχεδόν τράπεζα, ανθηρά οικονομικά, μεγάλα αποθεματικά κεφάλαια και ισχυρή ακίνητη περιουσία «χαροπαλεύει» και επίκειται η αγγελία του θανάτου του.

Τα φάρμακα για την θεραπεία του αποδείχθηκαν απλές ασπιρίνες, η ασθένεια κατατρώγει τα σωθικά του μακροβιότερου αυτού ασφαλιστικού οργανισμού και όπως φαίνεται «ο θάνατος εγγίζει».Οι αναλαβόντες χρέη Ιατρού αποδείχθηκαν μάλλον αδύναμοι και ανεπαρκείς να διαχειρισθούν την θεραπεία του χρονίζοντος ασθενούς.

Εκείνοι , που είχαν την ευθύνη της διοίκησης και την διαχείριση του υγιούς αυτού Ταμείου-θρύλου (οριζόμενοι και διοριζόμενοι από την εκάστοτε φυσική και πολιτική ηγεσία του Στρατού) και χωρίς

Ολυμπιακοί αγώνες 2012

Μέγα αθλητικό γεγονός για την παγκόσμια κοινότητα, αποτελεί η τέλεση των Ολυμπιακών αγώνων κάθε 4 χρόνια, αλλά και των Παραολυμπιακών και σίγουρα όσο κι αν έχει αλλοιωθεί και εμπορευματοποιηθεί, η συμμετοχή 204 χωρών δεν αφήνει περιθώρια να υποβαθμιστεί η σημασία τους. Οι αριθμοί δίνουν το στίγμα της σπουδαιότητος : 10.500 αθλητές από 204 χώρες στην κύρια διοργάνωση και 276 αθλητές από 164 χώρες στην Παραολυμπιάδα των ατόμων με αναπηρία.

Ακόμα και ως αναγνώριση  των ιδεωδών που αποπνέει η Ολυμπιάδα και που αποτέλεσαν τη βάση της καθιέρωσης τους, είναι σημαντική, ασχέτως αν  αυτά δεν υιοθετούνται στην πράξη από τις συμμετέχουσες χώρες. 

Παρακολουθήσαμε έτσι μια τελετή έναρξης και μια λήξης ανάλογες της κουλτούρας της διοργανώτριας χώρας. Τελετές που υπέστησαν ποικίλα σχόλια για την αισθητική και τη θεματολογία τους, ανάλογα εκείνων που έγιναν για το σήμα και τη "μασκότ", συγκρινόμενες πάντα με αυτές του Πεκίνου(2008) και πολύ περισσότερο με της Αθήνας(2004).

Μνήμη της Μικρασιατικής καταστροφής

 Είναι της μοίρας του Έλληνος, να διέρχεται τους αιώνες μεταξύ ηρωισμών και παθών. Αυτό αποτελεί ένα άμεσο και εύκολο συμπέρασμα της μελέτης της ιστορίας του έθνους μας. Κι ήθελε ο Θεός να δοκιμάσει τις αντοχές μας κι επέλεξε το έθνος μας ως εκλεκτό για τη διδαχή της χριστιανικής πίστης και οδήγησε τα βήματα του Αποστόλου Παύλου, όπου υπήρχε έντονο το ελληνικό στοιχείο. Κι έτσι ο Έλλην χριστιανός κληρονόμησε τη βαριά ιστορία κι ανέλαβε να τη συνεχίσει με πράξεις ανάλογες. Γέμισε το βιογραφικό του βιβλίο, έγραψε στα περιθώρια, έγραψε στα οπισθόφυλλα, έγραψε όπου βρήκε κενό και κληροδότησε σε μας να τελούμε μνημόσυνα.

Ένα από αυτά είναι για την καταστροφή της Σμύρνης, που αποτέλεσε την αυλαία στην πανάρχαιη παρουσία του ελληνισμού στη Μικρά Ασία. Η δάδα του ελληνικού πνεύματος έσβησε βίαια κι έμεινε μέσα στην ψυχή μας ένα αποκαΐδι να μας βασανίζει και να θυμίζει το ελάχιστο χρέος των νεότερων γενεών, να μην ευτελίζουν την ιστορία τους.

Πολλοί αναγνώστες όπως κι εγώ, είμαστε απόγονοι των προσφύγων της Ποντιακής και