
Παρά την έγκαιρη προαναγγελία της εκδήλωσης και την υπενθύμισή της σε προγενέστερες εκδηλώσεις του Συνδέσμου και πάλι μόνο ένας ελάχιστος αριθμός μελών μας προσήλθε να συμμετάσχει στο πλευρό του Προέδρου και μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου.
Είναι ίσως πλεονασμός να τονίζουμε σε κάθε αναφορά μας σε μνημόσυνο του Μουσχουντή, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του, αυτά που τον οδήγησαν μεταξύ των κορυφαίων του Σώματος της Ελληνικής Χωροφυλακής και των ελαχίστων που η υπηρεσιακή τους απόδοση έδωσε τόσα πολλά σε συνθήκες ειρήνης. Γι αυτό και δεν θα αναφερθώ και πάλι σ' αυτά (μπορείτε να διαβάσετε προηγούμενες σχετικές αναρτήσεις), για να μην κουράσω, αλλά θα σχολιάσω με πικρία την ηχηρή απουσία.


Έχουμε μάθει στη χώρα μας και μας έχει γίνει πλέον συνήθεια να αναγνωρίζουμε και να τιμούμε τους άξιους, μετά θάνατον(τα αίτια πολλά και όλα ανθρώπινες αδυναμίες και ιδιαιτερότητες). Έστω όμως και αυτό "περιποιεί τιμήν στους τιμώντες", κάτι που πλέον ούτε το Σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας δεν ακολουθεί, πιστό σε οδηγίες της "Πολιτείας"(άλλως προς τι η απουσία ανάλογων εκδηλώσεων) αλλά ούτε και η συντριπτική πλειοψηφία των εν αποστρατεία στελεχών, που απαγκιστρωμένα από τις εντολές, έχουν ή θα έπρεπε να έχουν την ηθική υποχρέωση να τιμήσουν. -
Στέργιος Σαββίδης
Γεν.Γραμματέας του Συνδέσμου